برای اکثر تجهیزات حرارتی، برای صرفه جویی در انرژی و بهبود شرایط کاری، حفظ حرارت ضروری است. اما عایق کاری برخی تجهیزات به دلیل مزایا و معایب عایق کاری ضروری نیست. بنابراین هنگام انتخاب آجرهای عایق حرارتی مناسب باید وضعیت واقعی و عملکرد آجرهای عایق حرارتی را در نظر گرفت.
آجرهای عایق را می توان به انواع زیر تقسیم کرد:
1) آجر عایق رسی نسوز GB/T 3994-2005
2) آجر عایق آلومینا بالا
3) آجر عایق مولیت
اصول انتخاب آجرهای عایق عبارتند از:
1) نباید بر عمر مفید کل سنگ تراشی نسوز تأثیر بگذارد.
2) برای کوره های با دمای بالا کار مداوم، به طور کلی حفظ گرما در منطقه بزرگ منطقی است، که می تواند از دست دادن گرما را کاهش دهد. با این حال، برای برخی از مناطق خاص، مانند سقف های اجاق باز، عایق می تواند عمر مفید را کاهش دهد. برای کوره های کار دوره ای، اتلاف حرارت احیا کننده عامل اصلی اتلاف حرارت است. عایق می تواند دمای سنگ تراشی را افزایش دهد و اتلاف حرارت احیا کننده را افزایش دهد. بنابراین، این که آیا کوره کار معمولی باید عایق باشد یا خیر، پس از محاسبه ذخیره حرارت و اتلاف حرارت مشخص می شود.
3) آجرهای عایق به دلیل تخلخل زیاد، نمی توانند بار زیادی را تحمل کنند و نباید مستقیماً با فلز مذاب، سرباره و گرد و غبار با دمای بالا تماس بگیرند.
4) آجرهای عایق مقاومت کمی دارند. درزهای آجری و درزهای انبساط باید به درستی کار شوند تا از آسیب ناشی از انبساط حجمی جلوگیری شود. آجرهای نسوز عایق نباید در معرض لرزش، ضربه و اصطکاک مکانیکی قوی قرار گیرند.
5) از آنجایی که آجر عایق حرارتی پس از گرم شدن مجدد انقباض خطی زیادی دارد، حداکثر دمای کار باید کمتر از 100 درجه از دمای پخت باشد.
